HuzurLu DakikaLar...

O yâr mısın ?

2012-01-27T11:26:00.003+01:00

“Aşk” için Nefs-i emmareyi bir kenara koyar mısın ?
Yüreğin başka şems görmesin diye, benim ile boyar mısın ?
Gözünden yaş geleceğini bilsen, Acı soğan olsam soyar mısın ?
Haktan günde bir dilim ekmek nasip olsa, doyar mısın ?

Söyle sevgili,
O yâr mısın ?

Aşk...

2012-01-27T11:05:00.001+01:00

“Allâh’a giden yollar birçoktur,

Ben aşkı seçtim..”

Mevlâna Celâleddin Rumî

Sen’in huzurunda

2012-01-26T11:40:00.004+01:00

“Sen’in huzurunda sözlerim,

gözlerimden akıyor..”

İskender Pala

Dua

2012-01-09T10:39:00.003+01:00

“Allahümme ya müfettihal ebvâb,

iftah lenâ hayral bab.”

“Ey kapıları açan Allah’ım,

bize hayır kapılarını aç!”

Yanmaktan korkuyorsa...

2012-01-09T10:24:00.004+01:00

“ Heyhat !

Mum gibi erimiyorsa insan,

“Yanıyorum” dememeli;

Yanmaktan korkuyorsa kişi

“Aşk Kapısı”ndan girmemeli…

Ya “Kor Yürekli” olmalı insan

ya da kor barındıracak “Yürekli”…

Şems-i Tebrizi

Nasılsınız?..

2012-01-09T10:12:00.002+01:00

Peygamber efendimiz s.a.v, bir kimseye “Nasılsın?” buyurdu.

O kimse, “İyiyim” dedi.

Üçüncü defa sorunca o kimse,

“Elhamdülillah iyiyim”

dedi.

Peygamber efendimiz:

“İşte senden bu cevabı bekliyordum.

Bunun için soruyu tekrarladım.” buyurdu.

[ Taberani]

“Ben niye Allah’ı görmüyorum?”

2011-12-24T17:37:00.002+01:00

“O’nu gözler ihata edemez;

O (nun ilmi) ise bütün gözleri ihâta eder”

En’am, 103

“Ben niye Allah’ı görmüyorum?”

diyen bir insan, milyonda beş gördüğü daracık kâinatın içine,

bütün kevn ü mekânı elinde tutan Allah’ı da sokmak istiyor!..

Âh, sefil düşünce!..

M. Fethullah Gülen

Cumanız hayr ola...

2011-12-23T11:16:00.000+01:00

Allah'ım, ismet perdesini yırtan günahlarımı affet.

Allah'ım, bedbahtlıkların inişine sebep olan günahlarımı bağışla.

Allah'ım, nimetlerini değiştiren günahlarımı affet.

Allah'ım, duaların kabulünü engelleyen günahlarımı affet.

Allah'ım, belalar getiren günahlarımı affet.

Allah'ım, işlediğim bütün günahları ve yaptığım bütün hataları affet.

Allah'ım zikrinle sana yaklaşırım ve kendi hürmetine senden şefaat diliyorum.

Cömertliğinden beni kendine yaklaştırmanı diliyorum.

Bana şükrünü öğretmeni ve zikrini ilham etmeni,

Allah'ım senden huzu, tevazu ve huşu diliyorum.

Âmîn...

Allah'im

2011-12-09T11:13:00.001+01:00

Eğer sevgini yüreğimizden alırsan,

biz kaybedenlerden oluruz,

ebedi azabını hak edenler arasında saf tutarız,

bize acı,

bize merhamet et ,

bizi yolu dosdoğru olanların kervanında yolcu kıl Rabb' im...

AMIN.

Aşk...

2011-11-27T18:54:00.003+01:00

Belki de Aşk, aşık kendini dinlediğinde kalbinde Sevgili’nin dillenmesidir…

Belki de Aşk tenhada yari ana ana, kalbi ağyara tenha kılmaktır.

Belki de Aşk, Sevgilinin eline diken batsa senin parmağından kan damlamasıdır…

Belki de Aşk, belkisiz yanmaktır…

Belki de Aşk, eller duaya açıldığında Sevgili’den, Sevgili’den başka isteyecek bir şey bulamamaktır.

Belki de Aşk, Aşka’a dair belkili cümleler kurmamaktır.

Serdar Tuncer

Listen, see, speak...

2011-11-16T20:51:00.004+01:00

“Listen with the ears of tolerance !

See through the eyes of compassion !

Speak with the language of love.”

Rumi

Ağlayana

2011-11-16T20:41:00.003+01:00

Resulullah Aleyhissalâtü Vesselâm buyurdular ki:

“Melekler, ağlayan adama dua ederler ve:

‘Allahım! Ağlayanı, ağlamayanlara şefaatçı kıl.’ derler.”

( Beyhaki )

Düşmeden kalkmak mı ?

2011-11-16T20:23:00.002+01:00

Düşmeden kalkmak mı?

“İnsani” olanı zorlayan bir temenni bu.

Düşecek, düşecek ve yine düşecek beşer.

Düşecek ki bir adım daha yaklaşacak Rabb’e.

Başını taşlara vurup ah edecek ki kibirden soyutlanıp

tazim ve tesbih makamı nedir bilecek.

Düşmek bir hayırdır.
Düşmeyenden, düşmedim diyenden korkmak gerek.
Her daim, baş açık, ayak yalın, gönül nadim…
Rabbim tevbemde sabit kıl, bir kez daha, yine, Rabbim…

Halid Aslan

Dilleriyle

2011-11-10T20:12:00.004+01:00

“Dilleriyle insanları kıranları, ibadetleri temizleyemez…”

Hz. Muhammed S.a.v

Aşk yolunda “u” dönüşü yoktur.

2011-11-03T22:06:00.002+01:00

Yorulacaksan, zorlanacaksan, şikayetçi olacaksan, keşkelere sığınacaksan, söze “ama” diye başlayacaksan, girme aşk yoluna; aşk yolunda “u” dönüşü yoktur!

Aşk der ki sana: Yolumdaysan başım feda yoluna;

ama bil ki senin de başını isterim yoluma.

Kahır, kapris gelecekse senden amenna! Ama ayağına diken batarsa yolumda ah edip vahlanma!…

Aşk bilek gücü değil

“YÜREKTİR”!

Yüreğin yetmiyorsa düşme yollara!…

Hz. Mevlana

Sabir

2011-11-01T14:48:00.003+01:00

"Sabır Önceleri Zehirdir;

Huy Edinirsen Bal Olur..."

Duâlarımda

2011-11-01T13:56:00.001+01:00

Duâlarımda özgür olduğumu

hissediyorum.

Bir "ben!"

Bir de "beni Bilen!"

.....

2011-10-30T13:00:00.003+01:00

Bir inşirah mühürleyip dilime..

s u s u y o r u m !

...

Yirmi dört saniye...

2011-10-30T11:54:00.002+01:00

Şehir: Ben yitirilmiş masumiyete ağlıyor ve ülkem adına şehit olmuş evladımın yasını tutuyordum. Bir zeval vaktiydi. İyi bir kalbe güzellikler yazılırken başladı her şey. Yer sarsılıyordu. Saydım, yirmi dört saniye…

Ruhumuzdaki o en çıplak yere dokunan an ötesi bir an gibiydi. Bir uğultudur kapladı damarlarımı ve kulaklardan zihinlere uzanarak savruldu çığlıklar. Uzak yakına geldi, yakınlıklar kaçtı avuçlardan…

Kasaba: Kurulmaya başladığımdan itibaren bu anı beklemeye de başladığımı bilmiyordum. Her çoğalan birbirinden, her eksiliş birden oluverirmiş meğer. An’ın farkına vardım. Bir çeşmenin lülesinden suyu ve bir annenin memesinden sütü kopartıveren o anın. An, pamuk ipliğini koparmaya başlamıştı. Sonsuz bir susuzlukla atıldım canları zapt etmeye. Lakin heyhaaa!… Yalnızca bir toz bulutunun yükseldiğini gördü gözler… Yalnızca yirmi dört kısacık an geçmişti… Her biri göz yumup açınca süren…

Panik: Gün bu gündür… Savulun ey insanlar!.. Dalga dalga isyan, yığın yığın ölüm adına savulun!.. Her caddeye, her sokağa, her eve varasıya kadar savulun. Her kalbe girmeli, her zihni istila etmeliyim. Yalnızca yirmi dört saniyem var… Dehşetin ne olduğunu anlayın diye şimdi her aklı baştan almalıyım. Koşarken, çırpınırken, çığlık çığlığa ve hıçkıra hıçkıra… Savulun insanlar; gün bu gündür.

Bina: Hep bu andan korktum. Üstelik er veya geç bu anın geleceğini biliyordum. Daha temelim atıldığında başladı bu korkum. Eksik yapıldım çünkü, kıskanç yapıldım. Elbette sorumluluk alacak, can taşıyacaktım, canlar taşıyacaktım. Kaç yıl geçti, dayandım, özveriyle dayandım… Bana emanet canlara ziyan erişmesin istiyordum. Tam yirmi dört yıl geçti de, şu yirmi dört saniye geçmek bilmedi. Ey bana aşina canlar; bilin ki beni ne 7.2′lik sarsıntı, ne temelimin ihaneti, ne ustanın eksik harcı yıktı; hayır beni sizi kaybetmek yıktı. Şimdi siz öldünüz diye ben ölüyorum…

Ana: Yavrummm!.. Bana yavrumu bulun!… Şimdicik odada oynuyordu. Odayı bulun bana. Kapının zili çalmıştı, arkadaşı gelecekti, ona bakmak için ayrılmıştım yanından, kapıyı bulun bana!.. Ablası!.. Ablası okuldan dönecekti. Ablasını bulun… Babası son kez evden çıkarken bana emanet etmişti onları… Mayınlara dikkat et, demiştim, mayınlara basma sakın, akşama eve tek parça olarak dön. Sonra bana kanlı üniforması ile şehitlik künyesini getirmişlerdi. Bana künyeyi bulun!.. Bana…

Öğrenci: Katman katman beton yığınlarının arasında arkadaşım Osman kaldı. Aynı odada gurbetlik kaderimizi paylaşıyorduk. Okulumuzu bitirecek meslek sahibi olacaktık. Annesi babası onu aramaya geldiklerinde yüzlerine nasıl bakacak, ne diyeceğim şimdi!.. Onu enkazın altından çıkarmalıyım, beton kütleleri almalıyım üzerinden… Ah be Osman, ah be kirvem, keşke ölen ben olsaydım da sen kalsaydın be!..

Osman: Allah’ım!.. Gücümü ve aklımı koruyayım Allah’ım. Bacağıma saplanan şu demirden kurtulmalıyım. Ama nasıl olacak, kıpırdayamıyorum ki? Şu göğsüme dayanan şey bir kiriş olmalı!.. Bacağımı hareket ettirmesem iyi olacak galiba. Eğer elime bulaşan ıslaklık kendi kanım ise bunu durdurmalıyım. Azıcık ışık olsaydı?!. Tekrar bağırsam acaba? Gitgide gücüm de tükeniyor. Heeey!.. Burdayııım!.. Kimse yok muuu?!.. La ilahe illallaaaah!..

Çığlık: Orda kimse var mı?!.. Aşağıda kimse var mı? Kimse varsa ses versin!.. Hişttt!.. Susun, dinleyin!.. – Tak… tak… tak… Burda bir canlı vaaar!.. Ses aha şurdan geliyor!.. Çabuk olun!..

Muhabir: Evet, değerli izleyiciler!.. Gördüğünüz gibi gece olmasına rağmen arama kurtarma çalışmaları son hızla devam ediyor. Türkiye’nin her yerinden yardım için gelen ekipler ve yardım malzemesi gönderen yurttaşlarımız var. Son açıklamalara göre 264 can kaybı, binin üzerinde yaralı. Halen göçük altında üç yüzden fazla insan olduğu tahmin ediliyor. Allah herkesin yardımcısı olsun! Şimdi yanımızda bir depremzede var, mikrofonu ona uzatıyoruz. Evet hanımefendi, neler diyeceksiniz? Ama siz titriyorsunuz, üşüdünüz mü? Ama siz ağlıyorsunuz!..

Gözyaşı: Uçuruma düşerken neler hissedeceğimi merak ederdim hep; yanaklardan süzülerek inmek yerine gözden çıkıp doğrucu toprağa karışmanın nasıl olacağını merak ederdim. Aynalarda kendi boşluğumu görmek isterdim. Hep yürekten kopup geldiğimi düşünür ve bir gün ciğerden çıkıp gelme ihtimalimi düşünürdüm. Bana bugün gözyaşı demeyin; bende benden içeri bir ben var artık… Bu gece benim kendimi tanıdığım, gerçeğimle yüzleştiğim gece çünkü. Bugün hamurum kandır benim…

Gece: Gelinler kadar hüzünlü, umutlar gibi tedirgin, zulüm misali katıksız… Sokakla tüten bir alevin ucunda ah edip duruyorum. Küller ve toprak. Bütün yıkımlar benim bağrımda. Konuşmayı yeniden öğrenmem gerekiyor, sesleri ve harfleri kaybettim. Bu acıyı içime bırakanlar bende sır olarak kalacak. Dünya yeniden kurulduğunda, şehir eskisi gibi olduğunda ben o sırları hâlâ saklıyor olacağım.

Mahkûm: Bir gün şu duvarlar yarılsa da sevdiklerimi bir kez olsun görsem diye her gece dua ederdim. Sonunda duvar yarıldı, lakin sevdiklerimi görmek beni sevindirmedi. Hangi baba, annelerinin naşı başında ağlayan üç çocuğun üstüne uğramak ister? Şimdi hapishaneye geri dönmeli ve bir gün üç yavruma hem anne, hem baba olmak üzere duvarların yerinde durmasına yakarmalıyım.

Yürek: Her şeyin bir ve tek olduğunu hissediyorum. Kötülükten şefkat ve merhameti, çirkinden iyilik ve güzelliği, yıkıntılardan insanı çıkaran sevdanın mekânıyım diye… Masumiyete vurgun lekesiz sevdalar adına sizi yanıma çağırıyorum. Harabelerde, karanlıklarda çarpan yüreklere dokunmak için…

İskender Pala

Masum bir cana...

2011-10-26T14:39:00.001+02:00

”Masum bir cana kıydın öyle mi ?

Gerçekten çok korkunç bir iş yaptın.”

(Kehf/74)

Allah yolunda öldürülenleri ölüler sanmayın.

2011-10-26T14:30:00.003+02:00

“Allah yolunda öldürülenleri ölüler sanmayın. Aksine onlar diri olup Rableri katında rızıklandırılmaktadırlar. Allah’ın lütfundan kendilerine vermiş olduklarıyla sevinç içindedirler ve arkalarından henüz onlara kavuşmamış olanları, kendilerine bir korku olmayacağı ve üzülmeyecekleri üzere müjdelerler.”

(Ali İmran, 3/169-170)

O’ndan başkasına güvenen yetim kalır

2011-10-18T21:06:00.001+02:00

Duygular okyanusunda gezinen kalbinizi, yoktan yaratan şefkatli sahibinize, yeterince bağlandığınızdan emin olun.

‘Ol’ emriyle ilk anda ve bir damlada başlattığı evreni, bugünün engin ufuklarına taşıyan O’dur.

Muhteşem benliğinizi de, annenizde depremlerle kaynaşan bir damlacık sudan, bugünkü engin kimliğinize O taşımıştır.

Dikkat buyurun: Kısacık dünyada kime âit veya kiminle olursanız olun,

ezelde ve ebette gerçek sahibiniz,

dostunuz,

koruyucunuz;

hakîki sevgili efendiniz ve her şeyiniz, O’dur.

O’ndan başkasına güvenen yetim kalır.

Alıntıdır.